SCHETSEN

BIJ ONS IN DE JORDAAN

In de jaren zestig van de vorige eeuw werkte ik af en toe bij een speelgoedhandel aan de Egelantiersgracht. Ernaast hadden een vader en een zoon een paneermeelfabriekje. Twee grote, onbehouwen kerels die het gemunt hadden op mijn werkgever.

 

Een paar maal per dag reden er vrachtwagens van expeditiebedrijven bij ons voor om de door mijn collega’s en mij ingepakte bestellingen op te halen. En juist dan wilden vader zoon paneermeel - terwijl er eerder genoeg tijd en plek voor ze was geweest en daarna ook weer zou zijn - met alle geweld zelf laden en lossen. Letterlijk met alle geweld, want ze zochten er vaak ruzie om en op een kwade middag kwam het zelfs tot een heuse vechtpartij.

 

Vader en zoon paneermeel eisten van een vrachtwagenbestuurder, een stoer ogende maar gemoedelijke jongen, dat hij onmiddellijk plaats voor ze zou maken. De bestuurder zei dat hij toch echt eerst moest laden, waarop vader paneermeel hem aanviel, de bestuurder zich verdedigde, zoon paneermeel hem van achteren benaderde en hem een trap tegen zijn kloten gaf.

 

Luid kreunend kromp de bestuurder ineen. Vader en zoon paneermeel trokken zich ijlings terug in hun fabriekje. De bestuurder strompelde de speelgoedhandel binnen en zeeg huilend van ellende neer op de trap die naar het kantoor voerde.

 

Een secretaresse bracht hem, jammerend van ongeloof over zoveel geweld, een glas water. Ondertussen laadden mijn collega’s en ik zijn vrachtwagen in. Maar het duurde nog geruime tijd voordat de arme jongen in staat was verder te gaan

 

Bij ons in de Jordaan/Waar de bloemen voor de ramen staan/En waar de Amsterdamse humor nooit verloren gaat/Zolang de lepel in de brijpot staat.

Schrijf een reactie: (Klik hier)

123website.nl
Tekens over: 160
OK Verzenden.
Bekijk alle reacties

Nieuwe reacties

21.09 | 18:09

Je ziet het zo voor je, 😀

...
21.09 | 16:11

Leuke observatie Coos!

...
22.09 | 19:28
HEELAL heeft ontvangen 5
22.09 | 19:27
Je vindt deze pagina leuk