SCHETSEN

KRISTALLNACHT

Zondag 9 november. Een rustige maar kille avond na een prachtige herfstdag. Op het Mr. Visserplein hier en daar onopvallende beveiligers. Voor de ingang van de Portugese Synagoge politiebewaking, aankomend publiek en de viceminister-president die er wordt geïnterviewd.

 

Ik ga naar binnen en krijg een programma. Een grote opkomst. De indrukwekkende, eeuwenoude synagoge is verlicht door honderden kaarsen in kandelaars en schitterende kroonluchters. Een vrouwelijke en kennelijk zenuwachtige ceremoniemeester somt het programma op en slaat het vervolgens over door de als laatste spreker geprogrammeerde viceminister-president aan te kondigen. Nee, ik noem geen namen. Maar goed, het wordt rechtgezet, de voorzitter van het Centraal Joods overleg krijgt het woord. Hij hoest knallend in de microfoon en vraagt op schreeuwsterkte of hij een beetje is te verstaan. Het van schrik bijna achterovergevallen publiek barst in lachen uit. Maar vervolgens poneert de voorzitter welluidender dat het hedendaagse antisemitisme onvermijdelijk maar ten onrechte voor een groot deel wordt bepaald door het Israëlisch – Palestijnse conflict en dat in het contact tussen Moslims en Joden de loyaliteit ten opzichte van de achterban het openlijk uiten van nuanceringen in de weg staat.

 

Toen ik verleden week in Parijs was - vriendin P. uit Almere was zo lief een paar dagen bij vriendin A. te komen logeren om haar te helpen en het mij mogelijk te maken naar Parijs te gaan – viel het me tijdens een wandeling door het Parc de Bercy op dat veel van de naambordjes van de tot dat park behorende Jardin Yitzhak Rabin door onbekenden vrijwel onleesbaar waren gemaakt.

 

Een journaliste interviewt een vrouw van 85 die als tienjarig kind de Kristallnacht in Duitsland heeft meegemaakt en als tiener het concentratiekamp heeft moeten doorstaan. Een violiste speelt heel mooi Bach en vervolgens krijgt de viceminister-president alsnog het woord. Geen namen dus, behalve dan die van de componist. De viceminister-president maakt gewag van het feit dat deze bijeenkomst, de synagogen en de Hollandse Schouwburg, waar we straks naartoe gaan voor de kransleggingen, het helaas niet meer zonder politiebewaking kunnen stellen.

 

We gaan naar de Hollandsche Schouwburg. Achter kinderen met fakkels aan lopen we er heen, al dan niet met verbazing gadegeslagen vanuit trams en cafés. In de schouwburg, althans de ruimte met de hemel als dak waar ooit de zaal was, worden kransen gelegd door onder anderen vertegenwoordigers van de ambassades van Israel en Duitsland. De ceremoniemeester kondigt, nu zonder zich te vergissen, telkens aan wie namens wat een krans legt. De schaduwen van de kransleggers bewegen door het licht van de schijnwerpers over de ruwe bakstenen muren op de achtergrond. Als de ceremoniemeester aankondigt dat een vertegenwoordiger van de Socialistische Partij een krans zal leggen, stijgt er een gemurmel op. De SP is de enige politieke partij die met een krans komt. Daarna wordt de plechtigheid afgesloten met een ode aan haar oma door de kleindochter van de geïnterviewde 85 jarige vrouw.

Schrijf een reactie: (Klik hier)

123website.nl
Tekens over: 160
OK Verzenden.
Bekijk alle reacties

Nieuwe reacties

01.12 | 14:24
DUBBELGANGERS heeft ontvangen 4
30.11 | 15:41
27.11 | 15:42
VOOR WIE HOREN WIL heeft ontvangen 4
18.11 | 19:20
JAS heeft ontvangen 4
Je vindt deze pagina leuk