Uit VERSLAGEN VAN EEN MISLUKT LEVEN

JE VERTELDE 1

 

Het was op een kerstdag, een eerste of een tweede, dat weet je niet meer, bij een van je drie zusters thuis, bij welke weet je ook niet meer, maar ze waren er alle drie, dat je in verzadigde afwachting van nog meer voedsel aan je moeder, die al licht aan het dementeren was, vertelde dat je een dochter in Kroatië had. Zij vond het opwindend. Je zusters hoorden het zwijgend aan. Of ze je geloofden, wist je niet, maar je zat er wel aan vast.

 

En om er dan maar goed aan vast te zitten vertelde je het daarna ook nog aan een paar vriendinnen en aan bevriende collega’s. Eigenlijk wilde je er ook wel aan vastzitten, wilde je een dochter in Kroatië hebben en ook hoe je aan haar was gekomen. Je had geen idee hoe de anderen daar over dachten, behalve dan dat je licht dementerende moeder het opwindend vond.

 

In Split, waar je tijdens een winter waarin je machteloos de verhouding met violiste M. voelde doven een tijdlang in een hotel/pension voor gastarbeiders verbleef, min of meer op de vlucht voor de situatie thuis, die je naar de strot greep, leerde je ook een M. kennen: Marija. Je had een kortstondige liefdesrelatie met haar. Later werd het je duidelijk dat zij destijds van de prostitutie leefde maar dat wist je toen niet. Voor haar was jij geen klant en zij voor jou geen hoer.

 

Vele jaren later, de verhouding met M. in Amsterdam was allang voorbij, ontving je van Marija uit Kroatië een brief waarin zij je schreef een damesmodezaak in Dubrovnik te zijn begonnen en dat ze een dochter had die ook jouw dochter was. Hoe ze aan je adres was gekomen, wist je niet. Je was toen al vele jaren verhuisd, van de Bijlmer naar het KNSM - eiland. Die dochter, Ana geheten, was inmiddels rond de twintig jaar en werkte als fotomodel in Zagreb, maar zomers hielp ze haar moeder ook vaak in de winkel in Dubrovnik.

 

Via een mode blad verwierf je een foto van een model dat haar moest zijn. Je schreef een zielig verhaal naar de redactie en kreeg toch wel tot je verrassing een aantal foto’s van haar toegestuurd die je trots aan de ingewijden liet zien: jouw dochter, Ana!

 

Je moeder zeker en waarschijnlijk ook je zusters hoopten haar dan toch eens te mogen ontmoeten. Dat was natuurlijk bezwaarlijk, er waren tal van belemmeringen. Tegen de ingewijde vriendinnen en collega’s vertelde je dat je haar en haar moeder regelmatig in Zagreb en Dubrovnik bezocht en dat Ana ook af en toe bij jou in Amsterdam verbleef. Maar omdat je je persoonlijke leven altijd zoveel mogelijk gescheiden hield van je werk, hoefden die collega’s haar niet te zien, en je vriendinnen ging het verder toch eigenlijk niets aan.

 

Met je familie lag dat natuurlijk anders. Je moeder wist waarschijnlijk algauw niet meer van haar en overleed. Met je zusters en zwagers sprak je minder en minder over haar, waardoor zij ook voor hen op de achtergrond raakte, vermoedelijk niet of nauwelijks nog een rol speelde. Hoewel? Ach, die rare broer en zwager ook van ze!

 

Uit VERSLAGEN - van een mislukt leven.

Schrijf een reactie: (Klik hier)

123website.nl
Tekens over: 160
OK Verzenden.
Bekijk alle reacties

Nieuwe reacties

Vandaag | 22:53
GELIJK heeft ontvangen 2
14.01 | 15:36
JE VERTELDE 1 heeft ontvangen 5
12.01 | 21:50
VOOR WIE HOREN WIL heeft ontvangen 6
12.01 | 21:50
BROER K heeft ontvangen 8
Je vindt deze pagina leuk