GEDICHTEN

 

Zij weten zeker het beter te weten, wat vrijheid is,

hun vrijheid, wat lijden is, hun lijden, dat mensen

sterfelijk zijn terwijl zij zichzelf onsterfelijk wanen,

zich gelukkig drinken, prikken, slikken, snuiven en spuiten,

vinden dat ze daar recht op hebben, met gestrekte armen

en handen in Riefensthaliaanse massascènes wuiven

naar hun helden op verre podia: Triomph des Willens?

 

© Coos de Goede 2020

 

Lachen om het lachen

tranen om de tranen

van verre en van velen

in verdienmodellen die

je er niet aan dient af te zien.

 

© Coos de Goede 2019

 

Hij is de pier opgegaan

het waaide niet echt hevig

hoogstens windkracht zeven

af en toe sloeg toch een golf over

betreden was afgeraden of zelfs verboden.

 

Hij is de pier opgegaan, al dan niet geglipt

misschien zag hij een golf te laat overkomen

iedere liter water is tenslotte een kilo, wat hij wist

waarschijnlijker is dus dat hij zelf heeft gekozen.

 

Hij is de pier opgegaan, er was niets aan hem te merken

gesloten was hij al als kind, even een frisse neus halen

geen pakje sigaretten want hij rookte niet, maar als vaker

een strandwandeling om lichaam en geest te sterken.

 

Hij is de pier opgegaan en alleen zijn lichaam

is teruggekomen, met de golven op het strand beland

geest en ziel gevlogen als stormvogels.

 

© Coos de Goede 2020

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Bewolkt en regen maar voor hem

schittert de Taag weer in de zon

als eens vanaf dat balkon in Lissabon.

 

Zonovergoten maar voor hem

stroomt de Seine weer woest en grijs

over de kades als toen in Parijs.

 

Wisselend bewolkt weer van niks

de Amstel stroomt nauwelijks meer

maar vanaf de Blauwbrug ziet hij

de blakende Adriatische zee weer

vanaf de stadsmuren in Dubrovnik

 

Tropische hitte maar voor hem

stroomt de Neva in een werveling

van sneeuw als hij ooit in Petersburg

zag toen die stad nog Leningrad was.

 

De Middellandse zeekust in Israël

ach zoveel en overal, maar sinds

de wereld besmet en gemuilkorfd

is geraakt kan wie verre reizen

maakt hem nog meer vertellen.

 

 

© Coos de Goede 2020

 

Buiten heerst kaal licht

blaast een kale wind

hapt hij kale lucht

tot hij naar binnen vlucht.

 

Oud en eenzaam is het boek

dat hij daar probeert te lezen

al eens eerder heeft gelezen

toen zonder nog vaker te gapen

dan dezelfde zinnen te lezen

en ’s nachts kan hij niet slapen

 

Hij moet blijven koken en eten

maar trek of honger heeft hij niet

wel een vaag besef van nood

en een afkeer van het leven

toch wil hij niet dood.

 

© Coos de Goede 2020

Nieuwe reacties

21.09 | 18:09

Je ziet het zo voor je, 😀

...
21.09 | 16:11

Leuke observatie Coos!

...
22.09 | 19:28
HEELAL heeft ontvangen 5
22.09 | 19:27