GEDICHTEN

 

Tevreden? Zelden. Terneergeslagen? Doorgaans. Gelukkig?

Soms heel even. Bijvoorbeeld? Zonnend op een strand en vaker

nog zwemmend in een zomerzee richting einder; zo zou het

hiernamaals voor je mogen zijn, maar tot nu toe zwom je terug

en zag je de duinen.

 

 

© Coos de Goede 2021

 

Wie huilt daar in de sterrenloze nacht;

vanachter donkere bomen en vensters

als gesloten ogen klinkt het huilen zacht,

maar de bladeren in de wind ruizen zachter

dan het snikken klinkt van wie daar huilt

in die sterrenloze nacht: ben jij het?

 

 

© Coos de Goede-2021

 

Ooit heb je een kuil gegraven

en zodanig afgedekt dat de plek

niet meer te onderscheiden was,

daartoe plaatste je een steen,

ter herkenning voor jou alleen.

 

Had je toen in plaats van een hut

een graf gegraven met erop die

naamloze steen voor jou alleen,

bedacht je pas veel later ongerust.

 

Maar dat was dan niet pas veel later

waarschijnlijk ongezien - voor werklui

en machines was het niets - geruimd

door het groter graven van een haven.

 

 

© Coos de Goede 2021

 

Voorjaar tintelt, ontknopt, bloeit soms al,

nieuw leven overal, vogels buitelen tjilpend over

zon beschenen zerken met namen van degenen

die kort, langer, lang geleden zijn overleden.

 

Schoenen en banden knerpen stemmig over grind,

pril groen rilt in de nog kille wind: in het voorjaar

wordt gestorven als in alle seizoenen, sterven

in de lente is als een verbroken belofte.

 

 

© Coos de Goede 2021

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ongeveer daar kreeg je een naam, werd je gekenmerkt,

maar wist je nog van niets, niet van oorlog en vrede,

niet dat er werd gevochten en verwoest, dat het plein er

nog niet was, die naam in vredesnaam nog niet kon bestaan.

 

Toen het er al wel was, dat plein met die naam bestaansrecht had,

kon je al lopen, had je al geleerd dat je bruine schoenen niet moest

poetsen met zwarte schoensmeer en zwarte niet met bruine.

 

Als je er weer eens bent, op dat plein waar het heden ook altijd

negentienhonderd vijfenveertig is, weet je wel wat meer, van oorlog

en vrede, schoensmeer en zo meer, maar toch eigenlijk niet zo heel

veel meer, en nooit of je daar dan misschien bent voor de laatste keer.

 

 

© Coos de Goede 2021

Foto archief gem. Velsen. 

 

 

Nieuwe reacties

26.07 | 16:53

Dat klinkt prima, Koos!!

...
27.07 | 14:20
IN ZEE heeft ontvangen 4
18.07 | 19:40
WE ZIJN ER BIJNA/WEET JE NOG heeft ontvangen 5
03.07 | 15:52
AVL heeft ontvangen 8