GEDICHTEN

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ongeveer daar kreeg je een naam, werd je gekenmerkt,

maar wist je nog van niets, niet van oorlog en vrede,

niet dat er werd gevochten en verwoest, dat het plein er

nog niet was, die naam in vredesnaam nog niet kon bestaan.

 

Toen het er al wel was, dat plein met die naam bestaansrecht had,

kon je al lopen, had je al geleerd dat je bruine schoenen niet moest

poetsen met zwarte schoensmeer en zwarte niet met bruine.

 

Als je er weer eens bent, op dat plein waar het heden ook altijd

negentienhonderd vijfenveertig is, weet je wel wat meer, van oorlog

en vrede, schoensmeer en zo meer, maar toch eigenlijk niet zo heel

veel meer, en nooit of je daar dan misschien bent voor de laatste keer.

 

 

© Coos de Goede 2021

Foto archief gem. Velsen. 

 

 

 

De hond die je niet hebt, noem je Bello, iedere dag laat

je hem uit, tik je tegen de zijkant van de boekenkast om

het zwiepen van zijn staart te horen, klik je zijn riem vast

aan zijn halsband - wat hij in gespannen afwachting toelaat -

ga je met hem naar buiten, waar hij blaft naar andere honden,

waarmee hij losgelaten in het park mag spelen maar niet mag

vechten of neuken, wat hij soms wel wil, en die andere honden

soms ook, maar wat hun bazen meestal evenmin als jij goed vinden,

rennen, pissen, poepen - netjes opruimen natuurlijk - en snuffelen

in perken tussen struiken en bloemen mag hij wel: als je een hond had

zou je hem niet Bello noemen, de hond die je niet hebt noem je wel zo.

 

 

© Coos de Goede 2021

erger je niet aan haar/zijn uiterlijk

haar/zijn kleding, spreken en zwijgen

haar/zijn stilstand en bewegen

dat zij/hij de ene dag dit

de andere dag dat zegt

en vervloekt waarvan zij/hij houdt

laat dat maar aan haar/hem over

zij/hij is wie jij ook bent.

 

© Coos de Goede 2021

KLOKKENLUIDERS gegroet en hartelijk dank voor jullie moed,

besef evenwel dat de macht de doofpot altijd koesteren zal, in bedrijven,

instellingen, sport, cultuur en de politiek bovenal, dat om te beginnen, en

verder dat die macht uiteindelijk altijd zal winnen, zal leiden tot jullie lijden

in strafkamp, caravan of op zijn minst een ministerie van eenzaamheid.

 

 

© Coos de Goede 2021

 

 

 

 

 

 

 

 

Je ging naar Tiberias om over water te lopen,

toeristen, jongeren die zich vermaakten, winkels

waar je souvenirs kon kopen, maar jij herinnerde je

over water te willen lopen, het meer van Tiberias,

voor jou van Galilea.

 

Zonlicht speelde met de rimpelingen van dat water

tussen in ijle hittenevel gehulde oevers; aan de overkant

de Golanhoogten, waar je over het water heen wilde lopen,

onaards zijn, maar het meer was te groot en je geloof te klein.

 

Je ging eromheen en achter de heuvels die je vanuit de verte

had gezien, trof je een grimmige grens, metalen hekken

en prikkeldraad aan, maar verderop, achter de noordoever,

een verstild in de middagzon blakend Kaparnaüm, waar zoals

staat geschreven, hij die wel over water liep een lamme

deed genezen van lichaam en geest, liet opstaan en lopen.

 

 

© Coos de Goede 2021

Nieuwe reacties

26.04 | 18:48

Prachtig Coos!

...
11.05 | 12:51
THEATER heeft ontvangen 6
11.05 | 11:19
KAPJES heeft ontvangen 6
11.05 | 11:19
TRAMBESTUURDER heeft ontvangen 6