GEDICHTEN

FUGA

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

In de stad die lang zijn haven was

heeft hij

zijn schepen achter zich verbrand.

zijn liefde

achtergelaten maar niet zijn verdriet.

 

 

Eerst te jong en daarna te oud

voor oorlog

heeft hij zonder wapen en schild

daarin

dus niets te voeren

nooit

vrede gekend en toch verloren

waarvan

in lichaam en geest de sporen.

 

 

Daar waar de wind meestal van zee

waait

wijzen de bomen meestal landinwaarts

en zo

liep gehoorzaam de eeuwige Romein

die

liever een Griek had willen zijn.

 

 

Stoffige wegen in de brandende zon

lang en ver

heuvels over en valleien door

dorstig en moe

natuur waarvan hij wars

was

slechts de kortste weg was

tussen

stad van bekomst en aankomst.

 

 

Wie hem onderdak verleende

weet hij niet

in een vreemd huis ligt hij

op een brits ligt hij

in een vreemde kamer ligt hij

en luistert

naar de wind die de luiken streelt

waarachter

hij de middagzon weet in een stad

waarvan

hij de onbekendheid vreest.

 

 

Zowel kwelling als troost

want

ook al is zijn nood dan groot

als

iedereen heeft hij toch

een

op enig moment nog

in

te lossen afspraak met de dood.

 

 

© Coos de Goede 2018

Schrijf een reactie: (Klik hier)

123website.nl
Tekens over: 160
OK Verzenden.
Bekijk alle reacties

Nieuwe reacties

Gisteren | 18:09

Je ziet het zo voor je, 😀

...
Gisteren | 16:11

Leuke observatie Coos!

...
Gisteren | 21:05
SIJZIE heeft ontvangen 3
16.09 | 14:06
WILLENS EN WETENS heeft ontvangen 4
Je vindt deze pagina leuk